:((((((((((((((

مستأجر با عصبانیت به صاحبخانه تلفن کرد و گفت : آقا این چه خانه ای بود که به من اجاره دادید، از سقف خانه دایم آب چکه می کند! صاحبخانه با حالتی عصبانی پاسخ داد: پس چه می خواهید؟ با این اجاره ای که به من می دهید، توقع دارید از سقف خانه شربت بریزد؟؟؟؟؟؟؟

 

من موندم با چه امیدی نویسنده این جک الان داره زندگی می کنه!!!!!!!!

 

نظر بدین

۱ - خود کشی کرده؟

۲ - دیوونه شده؟

۳ - زندگی براش کسالت باره؟

۴ - ترک تحصیل کرده؟

 

ادامه نوشته

آیفوووووووووووووووووووون

ههههههههههه

(طنز)

 
 
 
 
آشنایی با برخی واژه ها (طنز)
ادامه نوشته

مهدی جان

بنال ای دل

 

بنال ای دل که دنیا را بقا نیست                                                   چو آرامش در این دار فنا نیست

بنال ای دل نماند جاودانه                                                            بجز عشق و نوای عاشقانه

بنال ای دل به لحن نای داوود                                                       که هر نالیدنش ذکر خدا بود

بیا تا از پی اش با هم بگردیم                                                        که هر دو آشنا با آه و دردیم

بنال ای دل که یارم زار و خسته                                                     به پشت پرده غیب نشسته

بنال ای دل به هر صبح و به هر شام                                               چو تنها اشک ریزد آن دلارام

بنال ای دل ز غم هایم گذر کن                                                      که تنها ناله بر آن منتظر کن

بنال ای دل که یارم در نماز است                                                   سرا پا ناز و در حال نیاز است

بنال ای دل که بس آزرده ام من                                                     که رد پای او گم کرده ام من

نشانم ده حریم سامرا را                                                             مگر پیدا کنم آن دل ربا را

بنال ای دل گل بی خار من کو                                                      نشینم چون بنفشه بر لب جو

مگر عکس رخش در آب بینم                                                        دگر او را مگر در خواب بینم

که من آلوده ام او پاک و معصوم                                                    از این رو گشته ام ناکام و محروم

بنال ای دل چو آید بوی نرگس                                                      به خوبی عطر اورا می کنم حس

خدایا در فراقش ناله تا کی                                                         به سینه داغ ها چون لاله تا کی

خدایا راز ها در پرده تا کی                                                          زغیبت قلب ها آزرده تا کی

بنال ای دل بگو با شور و فریاد                                                      که یا مهدی جهان پر شد ز بیداد

کجایی ای گل زهرا کجایی؟                                                       تو ای مهرآفرین لطف خدایی

 

یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجه

 

 

 یا مهدی ادرکنی

و صفر نهــصد و هــجده هـزارو يـك نقــطه

خطـوط مشــترك من دوباره اشـغال است

 

عــروج ســاحـــت تو با مســـاحت فــريــاد

كجاي فلسفه ي من شبيه اشكال است؟

 

كمي خـــجـالت از اين باغ نـــم زده مــانده

كه نبض صامت هر سيب منتظر كال است

 

صــداي زيـــر و بــم چـــيدن قفـــس آمـــد

گمان كنم كه قناري شبيه مـن لال است...

 

دقيقــه هاي مـــشجر و يك طـــلوع صريح

و پنج ضـربه ي محكم شروع يك فال است

 

چكيده خنده ي شوري از انتــهاي حـــضور

واين شگرد زمين و زمان و اقــبال اســـت!

 

خيالت از همه ي دل شكستگي ها جمع!

كه باز هم دل من در مسير اغفال اســـت

 

دوبـاره زنــگ مي زنم به خاطــرات شــما

خطوط مشترك من هميشه اغفال است!

 اثر سپیده زراعتی

زندگی

آب تنگ زندگیتو گاه گاهی عوض کن

                         ماهی دلت داره خفه می شه

                                                     از این همه تکرار

مناجات

الهی گاه می گویی فرود آی و گاه می گویی بگریز

گاه فرمایی بیا  گاه گویی بپرهیز

خدایا این نشان قربت است یا محض رستاخیز؟

هرگز بشارت ندیده ام تهدید آمیز....

ای مهربان بردبار ای لطیف نیک بار

آمد به درگاه خواهی به ناز دار و خواهی خواردار

                                                                              مناجات نامه خواجه عبد ا... انصاری

خواب

می تراود مهتاب

میدرخشد شب تاب

نیست یک دم شکند خواب به چشم کس ولیک

غم این خفته ی چند

خواب در چشم ترم میشکند

نگران با من استاده سحر

صبح می خواهد از من

کز مبارک دم اوآورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر

در جگر لیکن خاری

از ره این سفرم میشکند                                   

نیما یوشیج

سعدیا

ای کاروان آهسته رو کارام جانم میرود

وان دل که با خود داشتم با دلستانم میرود

من مانده ام مهجورازاوبیچاره ورنجورازاو

گویی که نیشی دورازاودراستخوانم میرود

گفتم به نیرنگ وفسون پنهان کنم ریش درون

پنهان نمیماند که خون بر آستانم میرود

محمل بدارای ساروان تندی مکن با کاروان

کز عشق آن سرو روان گویی روانم میرود

او میرود دامن کشان من زهرتنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود

با این همه بیداد او وان عهد بی بنیاد او

در سینه دارم یاد او یا بر زبانم میرود

باز آی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین

کاشوب وفریاد از زمین بر آسمانم میرود

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود

سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بیوفا

طاقت نمیدارم جفا کار از فغانم میرود                     سعدی