بنال ای دل
بنال ای دل که دنیا را بقا نیست چو آرامش در این دار فنا نیست
بنال ای دل نماند جاودانه بجز عشق و نوای عاشقانه
بنال ای دل به لحن نای داوود که هر نالیدنش ذکر خدا بود
بیا تا از پی اش با هم بگردیم که هر دو آشنا با آه و دردیم
بنال ای دل که یارم زار و خسته به پشت پرده غیب نشسته
بنال ای دل به هر صبح و به هر شام چو تنها اشک ریزد آن دلارام
بنال ای دل ز غم هایم گذر کن که تنها ناله بر آن منتظر کن
بنال ای دل که یارم در نماز است سرا پا ناز و در حال نیاز است
بنال ای دل که بس آزرده ام من که رد پای او گم کرده ام من
نشانم ده حریم سامرا را مگر پیدا کنم آن دل ربا را
بنال ای دل گل بی خار من کو نشینم چون بنفشه بر لب جو
مگر عکس رخش در آب بینم دگر او را مگر در خواب بینم
که من آلوده ام او پاک و معصوم از این رو گشته ام ناکام و محروم
بنال ای دل چو آید بوی نرگس به خوبی عطر اورا می کنم حس
خدایا در فراقش ناله تا کی به سینه داغ ها چون لاله تا کی
خدایا راز ها در پرده تا کی زغیبت قلب ها آزرده تا کی
بنال ای دل بگو با شور و فریاد که یا مهدی جهان پر شد ز بیداد
کجایی ای گل زهرا کجایی؟ تو ای مهرآفرین لطف خدایی
یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجه
یا مهدی ادرکنی